Parafia pw. św. Jadwigi Królowej w Poznaniu
ul. J. Paczoskiego 7
61-606 Poznań

Tel./fax: 061 8257 236
E-mail: tchr@neostrada.pl
Nr konta: Bank Ochrony Środowiska 60 1540 1056 4001 8300 3636 0001

Parafia pw. św. Jadwigi Królowej została powołana do życia 7 września 1997 r. Dekretem ówczesnego Arcybiskupa Metropolity Poznańskiego i powierzona pasterskiej trosce Towarzystwu Chrystusowemu dla Polonii Zagranicznej. Zgromadzeniu, którego charyzmatem jest praca wśród polskich emigrantów, ale które bardzo mocno zakorzeniło się w historii Poznania, bowiem tutaj niemalże od samego początku zgromadzenia istnieje Dom Główny i Wyższe Seminarium Duchowne. Właśnie w Katedrze Poznańskiej Chrystusowcy najczęściej przyjmują Święcenia Kapłańskie i stąd Chrystusowcy wyruszają do Polonii świata.

Początki parafii – jak początki wszelkich ważnych dzieł – wymagały wiele trudu odwagi i poświęcenia, tych, którzy pragnęli, by na Umultowie włączonym w granice Poznania, na nowopowstającym Kampusie Uniwersyteckim powstała nowa parafia. Pierwszym jej proboszczem został ks. Karol Kozłowski, po nim funkcję proboszcza pełnił ks. Jarosław Bilicki.

Pierwszą sprawą dla nowej parafii była potrzeba - miejsca sprawowania kultu. Przez pierwszych 6 lat istnienia parafii - życiu liturgicznemu służyła tymczasowa kaplica Budynek pod kaplicę parafia uzyskała dzięki Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza. W ten sposób w nowej parafii sprawowano Eucharystię i nabożeństwa oraz zaczęto budować parafialną wspólnotę. Powstały pierwsze inicjatywy duszpasterskie, spotkania dla dorosłych, młodzieży, przygotowywano dzieci i młodzież do przyjmowania sakramentów świętych. Wszystkie te działania duszpasterskie odbywały się bądź w kaplicy, bądź w Domu Zakonnym Towarzystwa Chrystusowego, który był zarazem plebanią. I w taki oto sposób powstała żywa wspólnota wiary. Odbywały się uroczystości I Komunii św., bierzmowania, procesje, chrzczono dzieci i modlono się za zmarłych. Równocześnie podjęto powtórną weryfikację lokalizacji kościoła ale po pewnym czasie powrócono do potwierdzenia tej - gdzie obecnie stoi kościół. Rozpoczęto przegotowywanie planów budowy świątyni oraz całego ośrodka, w którym obok kościoła powstanie dom parafialny i dom zakonny. Budowę rozpoczęto w roku Wielkiego Jubileuszu 2000 lat od narodzin Jezusa Chrystusa. Sprawowanie liturgii w budującym się kościele rozpoczęto w grudniu 2002 roku.

Wspólnotę parafialną p.w. św. Jadwigi Królowej tworzą zasadniczo dwie społeczności ludzi zamieszkujących teren dzielnicy Umultowo. Pierwsza grupa to mieszkańcy "starego" Umultowa (stare domki jednorodzinne rozrzucone po terenie całej parafii) składająca się ze starszego pokolenia i ich dzieci, zamieszkującego te tereny od czasów powojennych (i wcześniej), (stanowi to ok. 30% parafian) oraz mieszkańcy „starego” Umultowa (podobnie jak wyżej – domki jednorodzinne – budowane w ostatnich latach, rozrzucone w małych osiedlach po terenie całej parafii), którzy przybyli tu w ostatnim czasie budując swoje domy na terenach przeznaczonych pod zabudowę dla miasta Poznania. Są to młode i w wieku średnim rodziny, ludzie wykształceni, inteligencja (stanowi to ok. 30% parafian). Druga grupa to mieszkańcy os. Różany potok i Univer, w dużej (choć nie wszyscy) części związani z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest to środowisko głównie inteligenckie (stanowi to ok. 40% parafian). Pewną niewielką liczebnie grupę ludzi stanowią mieszkańcy – głównie bloków (os. Różany Potok) – wynajmujący czasowo te mieszkania.

Podsumowując: ok. 30% - to ludność zamieszkująca te tereny od dawna, a ok. 70% - to ludność przybyła tu w ostatnich latach. Dzisiaj Parafia liczy ok. 3500 ludzi mieszkających na bardzo rozległym terenie: od torów dzielących ją z Naramowicami aż po Lubczykową Górę (Nową Wieś Górną). Składa się z dawnego Umultowa, dzisiaj ubogaconego nowymi mieszkańcami oraz osiedli Różany Potok i Univer powstałych głównie – ale nie tylko - dla osób związanych z rozbudowującym się Uniwersytetem. Jest to wspólnota składająca się z ludzi stosunkowo młodych i w wieku średnim. Jest więc nieco młodzieży i dzieci, choć rozległość parafii i brak szkół na tym terenie, nie ułatwia pracy duszpasterskiej z tymi grupami wiekowymi.

Wspólnotę parafialną tworzy wiele młodych rodzin –których aktywność ogromnie ożywia możliwości duszpasterskiego i ogólnospołecznego oddziaływania. Są także osoby starsze, które swoją ofiarą, modlitwą i cierpieniem wypraszają za przyczyną św. Patronki wiele łask i sił dla życia wspólnoty. W Parafii istnieje dziś Żywy Różaniec (2 róże), Grupa Liturgiczna – czynnie uczestnicząca w Liturgii, jest wielka ilość osób zawsze służąca pomocą w różnorakich działaniach parafialnych, istnieją grupy duszpasterstwa młodzieży starszej i młodszej, zespół muzyczny młodzieżowy, chórek dziecięcy "Baranki Boże", Zuchy, Harcerze, Kościół Domowy, Caritas i oczywiście grono Liturgicznej Służby Ołtarza (70 chłopców).

W najbliższym czasie istnieje ogromna potrzeba podjęcia dalszych planów budowy – zwłaszcza związanych z dokończeniem budowy kościoła, częścią domu parafialnego i częścią mieszkalną. Stworzenie zaplecza duszpasterskiego a także zamieszkanie księży przy kościele pozwoli jeszcze mocniej rozwinąć duszpasterstwo.